Helenvale

Helenvale, ??n van de meest arme en criminele townships van PE. De schatting is dat er zo’n 50.000 mensen wonen en dat er gangs actief zijn. Mensen wonen soms met wel 30 mensen in een piepklein huisje, bijna iedereen is werkloos, niemand gaat naar school en de tienerzwangerschappen zijn niet bij te houden. Er loopt geen enkele blanke Zuid-Afrikaan rond, laat staan een toerist. En dat is de plek waar wij de afgelopen week hebben doorgebracht.

Maandag hebben we meegeholpen met sportactiviteiten in het Resource Centre van Helenvale. Als echt Hollanders waren we (ruim) op tijd, waardoor we nog even tijd hebben gehad om met het raadslid van Helenvale te praten. Tijdens de ‘rondleiding’ door Helenvale vroeg hij of we deze week tijd zouden hebben om iets voor de mensen in de township te kunnen betekenen.
In overleg met het raadslid besloten we om een presentatie over de basics van hiv/aids te verzorgen, aangezien dit volgens hem het allergrootste probleem blijft binnen de community. Zo vertelde Lucky, een andere man die we die middag hebben ontmoet, dat zijn ouders allebei dood zijn en dat van zijn 11 broers en zussen er nog maar drie over zijn. Onvoorstelbaar. Het is zo moeilijk om een voorstelling te maken van het leven in Helenvale: zoveel armoede, zoveel criminaliteit, zoveel doden en zo’n uitzichtloos bestaan. Echt verschrikkelijk. We wilden supergraag iets voor deze mensen in Helenvale doen, al wisten we dat we met onze presentatie maar een h??l h??l klein beetje zouden kunnen bijdragen.
Gisteren was onze eerste presentatie gepland. Zoals alles hier in Zuid-Afrika liep het totaal anders dan verwacht. Lucky en het raadslid zouden zorgen voor een goede aankondiging van de presentatie onder de bewoners van Helenvale, maar op het moment van de presentatie bleek dat dit totaal niet was gebeurd. Het gevolg hiervan was dat wij onze presentatie niet hielden voor een zaal vol vrouwen, zoals verwacht, maar voor een zaal vol kinderen van net boven de 10 jaar. Het verliep superchaotisch en door de extreem harde wind die het gebouw bijna omver blies, waren we nauwelijks te verstaan. Geen succes dus.

Maar vandaag was de herkansing. Na een bezoek aan een aidskliniek, zijn we samen met Lucky in de auto gestapt om met een megafoon voor de aankondiging te zorgen. Zo kwam het dat er dit keer w?l vrouwen en ook een paar mannen aanwezig waren. De presentatie verliep dan ook veel beter en het publiek leek oprecht geinteresseerd. Nu hopen dat ze er ook echt iets van hebben opgestoken.

Vanavond gaan we ‘braaien’ (bbq-en) en morgen naar Jeffrey’s Bay voor de Billabong surfcontest!