Marilou Kersemaekers

Terug in Amsterdam

Sun, 29 Jul 07 13:18:03 +0200

De afgelopen week stond in het teken van afscheid nemen. Afscheid van huisgenoten die vertrokken, afscheid op school, afscheid van Helenvale en m'n eigen afscheid.
Het afscheid op school was hartstikke leuk. Bijna alle community stars hadden een praatje voorbereid en er werd zelfs gezongen. Echt leuk om te zien hoe dankbaar ze zijn en vooral leuk om te zien dat ze superveel zin hebben om door te gaan met dit project. Ze gaan vol enthousiasme verder en ik het er het volste vertrouwen in dat het project alleen maar beter gaat worden.
Vrijdag was de laatste dag dat we naar Helenvale konden om afscheid te nemen van meneer Hermaans (het raadslid) en de kinderen. Om het op een leuke manier af te sluiten, besloten we een talentcontest voor de kinderen te organiseren. We hadden de zaal mooi versierd en voor chips en prijzen gezorgd. De talentcontest verliep zoals alles hier in Zuid-Afrika superchaotisch, maar volgens mij hebben de kinderen een hele leuke dag gehad! Ze vonden de foto's die we hadden opgehangen nog het meest fantastisch volgens mij. Zo vaak zien ze niet een foto van zichzelf. Ik heb mijn vriendinnetje (zie laatste foto) er eentje gegeven van ons samen; echt leuk om te zien hoe blij ze daar mee was.
Op mijn laatste avond zijn we uit eten geweest en hebben we nog even genoten van de lekkere Castle biertjes. En na een lange en vermoeiende vlucht ben ik nu weer in Nederland. Hoop echt dat er in de toekomst veel vrijwilligers naar R4L gaan en dat ze ook af en toe naar Helenvale zullen gaan, want daar is hulp hard nodig!

Kaapstad

Mon, 23 Jul 07 19:05:10 +0200

Dit weekend naar Kaapstad geweest; wat een fantastische stad! Denk dat de foto's wel voor zich spreken.

Molly Blackburn Senior Secondary School

Thu, 19 Jul 07 09:55:36 +0200

Na een leuk weekend in Jeffeys Bay (voor de Billabong Supertubes) en in Helenvale (voor een kerkdienst waar we zowaar ‘eregasten’ waren), begon maandag dan eindelijk het offici?le programma van Ready for Life.

De school waar we werken is de Molly Blackburn Senior Secondary School, vernoemd naar een vrijheidsstrijdster uit de Apartheid. We werken voornamelijk samen met Avril, projectmanager van R4L, en de community stars. Community stars zijn jongeren tussen de 18 en 25 die zelf al geslaagd zijn voor hun examens. Ze werken vrijwillig mee aan het R4L programma, want het biedt ze een goede kans om nieuwe dingen te leren en om andere mensen uit hun community te helpen.

Onze voornaamste taak ligt bij het computerles geven aan de community stars en aan de learners (de scholieren). Het werken met computers is voor ons zo vanzelfsprekend, maar in de townships hier is dat zeker niet zo; daar is het eerder een uitzondering. En dat is natuurlijk hartstikke zonde, omdat ze deze vaardigheden hoogstwaarschijnlijk wel nodig hebben bij hun toekomstige baan.

Aan het begin van de middag geven we uitgebreide computerlessen aan de community stars, want het is de bedoeling dat zij op den duur ook de learners computerles kunnen geven. Aan het eind van de middag geven we kortere computerlessen aan de learners van grade 11 en 12. Het is ongelooflijk hoe moeilijk de community stars en de learners het vinden om met een computer te werken. De meesten hebben nog nooit een computer aan- of uitgezet, dus het heeft veel tijd nodig om ze alleen al de basics bij te brengen. Maar het enthousiasme en de dankbaarheid zijn groot, dus dat maakt het hartstikke leuk om die lessen te geven.

Naast het geven van computerlessen, helpen we elke dag bij de huiswerkklassen van grade 10, 11 en 12. Aan het eind van de dag is er ook altijd een ‘fun activity’, zoals self-defence of karate. Het thema van de fun-activity wordt elke dag vastgesteld in de meeting die we met de community stars hebben.

Ben ontzettend enthousiast over het programma van R4L, want je ziet dat kinderen die normaalgesproken deze kans niet zouden krijgen er superveel van leren en ook nog eens hartstikke enthousiast zijn!

Helenvale

Fri, 13 Jul 07 17:40:57 +0200

Helenvale, ??n van de meest arme en criminele townships van PE. De schatting is dat er zo’n 50.000 mensen wonen en dat er gangs actief zijn. Mensen wonen soms met wel 30 mensen in een piepklein huisje, bijna iedereen is werkloos, niemand gaat naar school en de tienerzwangerschappen zijn niet bij te houden. Er loopt geen enkele blanke Zuid-Afrikaan rond, laat staan een toerist. En dat is de plek waar wij de afgelopen week hebben doorgebracht.

Maandag hebben we meegeholpen met sportactiviteiten in het Resource Centre van Helenvale. Als echt Hollanders waren we (ruim) op tijd, waardoor we nog even tijd hebben gehad om met het raadslid van Helenvale te praten. Tijdens de ‘rondleiding’ door Helenvale vroeg hij of we deze week tijd zouden hebben om iets voor de mensen in de township te kunnen betekenen.
In overleg met het raadslid besloten we om een presentatie over de basics van hiv/aids te verzorgen, aangezien dit volgens hem het allergrootste probleem blijft binnen de community. Zo vertelde Lucky, een andere man die we die middag hebben ontmoet, dat zijn ouders allebei dood zijn en dat van zijn 11 broers en zussen er nog maar drie over zijn. Onvoorstelbaar. Het is zo moeilijk om een voorstelling te maken van het leven in Helenvale: zoveel armoede, zoveel criminaliteit, zoveel doden en zo’n uitzichtloos bestaan. Echt verschrikkelijk. We wilden supergraag iets voor deze mensen in Helenvale doen, al wisten we dat we met onze presentatie maar een h??l h??l klein beetje zouden kunnen bijdragen.
Gisteren was onze eerste presentatie gepland. Zoals alles hier in Zuid-Afrika liep het totaal anders dan verwacht. Lucky en het raadslid zouden zorgen voor een goede aankondiging van de presentatie onder de bewoners van Helenvale, maar op het moment van de presentatie bleek dat dit totaal niet was gebeurd. Het gevolg hiervan was dat wij onze presentatie niet hielden voor een zaal vol vrouwen, zoals verwacht, maar voor een zaal vol kinderen van net boven de 10 jaar. Het verliep superchaotisch en door de extreem harde wind die het gebouw bijna omver blies, waren we nauwelijks te verstaan. Geen succes dus.

Maar vandaag was de herkansing. Na een bezoek aan een aidskliniek, zijn we samen met Lucky in de auto gestapt om met een megafoon voor de aankondiging te zorgen. Zo kwam het dat er dit keer w?l vrouwen en ook een paar mannen aanwezig waren. De presentatie verliep dan ook veel beter en het publiek leek oprecht geinteresseerd. Nu hopen dat ze er ook echt iets van hebben opgestoken.

Vanavond gaan we ‘braaien’ (bbq-en) en morgen naar Jeffrey’s Bay voor de Billabong surfcontest!

Een ‘naweek’ in Zuid-Afrika

Mon, 09 Jul 07 11:55:26 +0200

Het weekend begon goed: vrijdagavond heeft Avril, de Zuid-Afrikaanse projectmanager van Ready for Life, ons meegenomen naar haar (coloured-)kerk ergens in een buitenwijk in PE. Superindrukwekkend! De avond begon met een soort van karaoke: een bandje speelde nummers en de teksten werden door het hele publiek meegezongen en meegelezen op de grote schermen boven het podium. Vervolgens kwam een Zuid-Afrikaanse 50 cent on stage met nummers als ‘Jesus Freak’ en nummers over PE. Alle mensen in het publiek, jong en oud, zongen en dansten uitbundig mee. De priester verscheen ook rappend op het podium, waarna hij de ene na de andere persoon ging zegenen. De mensen gingen er helemaal in op, begonnen soms zelfs te huilen. Een ontzettend lange, maar interessante avond!
Zaterdag zijn we vroeg opgestaan voor whale-watching. Helaas heeft onze 70 jaar oude kapitein ons behalve pinguins weinig kunnen laten zien. ’s Middags zijn we met het hele huis vertrokken naar Plettenberg, zo’n 2 uur van PE in de richting van Kaapstad. De planning was de volgende dag te gaan skydiven, maar gisteren bleek het ineens te winderig waardoor het niet door kon gaan! Na even flink gebaald te hebben (want Plettenberg schijnt echt een supergave plek te zijn om te skydiven), besloten we toch nog maar het beste van onze dag te maken en hebben we een fantastische autorit gemaakt van Plettenberg naar Tsitsikamma, een National Parc. En ik moet zeggen: de plekken die we onderweg gezien hebben, hebben veel goed gemaakt! Ontzettend hoge en woeste golven, bijna witte stranden, groene bergen: echt fantastisch. Eind van de middag kwamen we aan in Tsitsikamma, waar we een “foofie slide” hebben gemaakt in de bossen: door middel van een kabel glijdt je van boom naar boom. Opzich een leuke ervaring, want je zit middenin de bossen, maar de spanning was ver te zoeken (als het volgend weekend beter weer is, gaan we toch nog proberen te skydiven).
En dan natuurlijk nog even wat over het project, waarvoor ik hier uiteindelijk ben. Vrijdag hebben we voor het eerst vergaderd met Avril en Marieke. Het is nog steeds vakantie; kinderen zijn vrij en scholen zijn dicht. Het is dan ook nog niet geheel duidelijk wat er gaat gebeuren komende week. We zijn van plan om de kinderen van de 12th grade, de eindexamenklas, bijles te geven. Ze hebben door de stakingen van de afgelopen weken behoorlijke achterstand opgelopen en kunnen wel de nodige hulp gebruiken bij de voorbereiding van hun examens. Daarnaast willen we de ‘community stars’ (mensen uit de community die les gaan geven op de R4L-scholen) computerles geven, zodat zij deze kennis weer over kunnen brengen op de kinderen. De principal van de school waar R4L al van start is gegaan, heeft aangegeven dat er een grote kans is dat hij de school vanaf morgen hiervoor wil openen. Vandaag gaan we daarom nog sportactiviteiten organiseren voor de kinderen in Helenvale, de meest criminele township in PE. Ben benieuwd!
Hoop dat alles “baie goed” gaat in NL en dat het zonnetje weer is gaan schijnen! Ik ga vanavond gezellig een biertje drinken met Virginie en David; die komen een avondje langs in PE!

Port Elizabeth!

Thu, 05 Jul 07 17:01:05 +0200

Na een lange vlucht en 2 keer overstappen kwam ik dinsdagochtend dan eindelijk in Port Elizabeth aan! Helaas zonder koffer, die staat nog in Parijs..
Ben er pas drie dagen, maar begin me al redelijk thuis te voelen hier. We hebben een gaaf huis vlakbij het strand (niet dat we daar vaak heen zullen gaan aangezien het winter is, maar toch.. ). Morgen hebben we pas de eerste vergadering voor het project, dus tot nu toe is het nog vooral leuke dingen doen en de stad leren kennen.
De eerste dag heeft Marieke (projectleider van Ready for Life) mij en twee andere meisjes van R4L meegenomen naar een aantal townships. Ze heeft er zelf een tijd gewoond, waardoor we bij bekenden van haar naar binnen konden. Wat een armoede, ongelooflijk. En dat terwijl aan de andere kant van de stad gigantische huizen staan. Het ‘zwarte deel’ en het ‘witte deel’ van de stad zijn tijdens de Apartheid van elkaar gescheiden door een industriegebied, en eerlijk gezegd is daar nog vrij weinig aan veranderd. De tegenstellingen zijn enorm hier.
Kom net terug van een opvangtehuis voor weeskinderen en kinderen met hiv. Dat vond ik wel heftig moet ik zeggen. Zoveel kleine kinderen hier zijn besmet met het virus, echt verschrikkelijk. Aan de kinderen zelf is niks te merken, die zijn echt supervrolijk. Als je binnenkomt, komen ze meteen enthousiast op je afrennen en willen ze alleen maar spelen.
De weg naar het tehuis toe was trouwens al een beleving opzich. We hebben de local bus gepakt, wat wil zeggen dat je in een klein busje zit waar ze zoveel mogelijk mensen in proppen. In een overvol busje, luisterend naar Snoop Dogg op ma-xi-maal volume cross je alle wijken door, erg leuk!

Drukkie uit Port Elizabeth!
PS Bedankt voor al jullie reacties, echt leuk om te lezen!

Suid-Afrika!

Sun, 01 Jul 07 13:11:29 +0200

De 5 maanden bij STOP AIDS NOW! zijn afgelopen, de sollicitaties voor journalistiek zitten erop, de reis naar China is geboekt en, terwijl ik twee weken geleden m’n ticket nog moest boeken, ben ik nu ook helemaal klaar voor een maand Zuid-Afrika. Sterker nog: morgenochtend begint mijn lange (lees: 22 uur durende) reis naar Port Elizabeth.
In Port Elizabeth (East Cape) ga ik helpen bij het project Ready for Life. Ready for Life wil kinderen van basis- en middelbare scholen in de townships van Port Elizabeth extra onderwijs bieden in de vorm van o.a. computerles, sportprogramma’s en voorlichting over beroepsmogelijkheden. Zoals het er nu uit ziet, ga ik me de eerste twee weken vooral bezighouden met de voorbereiding van het project (de kinderen hebben dan nog schoolvakantie). De laatste twee weken zal ik daarnaast ook kinderen gaan begeleiden op de scholen.
Heb er enorm veel zin in; ben ontzettend nieuwsgierig naar het land en het project. Ik heb tijdens mijn stage en het schrijven van mijn scriptie natuurlijk veel gelezen over Afrika en de hiv/aids problematiek, maar het is m’n eerste keer Afrika, dus heb geen idee wat ik kan verwachten.
Een maand is kort, dus ga er goed van genieten. Zal proberen af en toe wat op deze web-log te schrijven om jullie op de hoogte te houden van het Afrikaanse leventje in "PE"!